وقتي مجري اسمش را از تريبون تالارخاقاني خواند ، تنها دانشجويان از كوشه تالار برايش كف زدند. انگار "هادي بهجت تبريزي" هم كف زد. ولي مجري زيرك تر از آن بود " آقاي تبريزي! هرچند انتقاداتي براي فيلم استاد شهريار، ساخته جنابعالي وجود دارد اما مي بينيد كه ! هنوز محبوبيت داريد" "مارمولك" كار خودش رو كرده!
ماجرا از اين قرار بود كه سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري آذربايجان شرقي به مناسبت ثبت خانه استاد محمد حسين بهجت تبريزي ( شهريار) به عنوان هزارمين اثرفرهنگي تاريخي در فهرست آثار ملي، مراسمي در تالار خاقاني ترتيب داده بود و كمال تبريزي را به خاطر ساخت سريال استاد شهريار – كه جمعه ها از شبكه 2 پخش مي شود- به عنوان ميهمان ويژه دعوت كرده بود.
مراسم به خوبي برگزار شد. خوبيش هم از اين قرار بود كه نام شهريار بر پيشاني آن بود. اما بعد از اينكه مراسم تملم شد، هيچ كس از كمال تبريزي امضاء نگرفت. حتي تعداي از دانشجويان دختر، علاقه مند بودند امضا بگيرند اما وقتي در جمع خبرنگاران تبريزي كه با تيغ انتقاد ، كمال تبريزي را حلقه كرده بودند ، ايستادند و اندكي انديشيدند ، امضاء را بي خيال شدند!
***
هادي بهجت تبريزي پسر استاد شهريار است كه اخيرا در مصاحبه اي با يكي از هفته نامه هاي محلي بر خلاف خواهرش كه انتقاد هاي شديدي عليه كمال تبريزي داشت تلويحا از كمال قدرداني كرده بود و با اين مصاحبه موج انتقاد ها در خصوص تضعيف چهره استاد شهرياربواسطه سريال شهريار را خنثي كرده بود.
***
می گویند استاد شهریار در آخرین ساعات عمر خود در بیمارستان این دو بیت را كه مي گويد:
"ای مظهر جمال و جلال خدا علی/ یا مظهر العجایب و یا مرتضی علی
از شهریار پیر زمین گیر دست گیر/ ای دست گیر مردم بی دست و پا علی" سروده و به دیار ابدیت می پیوندد و 27 شهریور1367 در مقبره الشعرای تبریز زمین گیر می شود. اکنون 20 سال از آن می گذرد اما شعر استاد در جای جای دنيا طنین می اندازد و بر دل ها حکومت می کند.
نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 20:47
......
|
|......